Recht op een school met hoofddoek

De overheid moet garanderen dat je binnen de 20km een school vindt waar de hoofddoek mag. Meyrem Almaci lanceerde het voorstel in het onderwijsdebat tijdens de Vrouwendag, afgelopen zaterdag in de Antwerpse gemeente Berchem. Ze doet aan de VUB en KU Leuven onderzoek naar allochtonen en onderwijs. Volgens haar kunnen in bepaalde regio's moslimmeisjes met een hoofddoek nergens op school terecht. ,,Daarom zou de overheid moeten garanderen dat iedereen in zijn regio een school kan vinden waar de hoofddoek is toegelaten, bijvoorbeeld in een straal van twintig kilometer. Want meisjes hebben het recht om een hoofddoek te dragen, maar als ze nergens op school terechtkunnen, heeft dat niet veel zin.'' Almaci, die ook woordvoerster is van Jong Groen!, stelt vast dat er vaak een domino-effect is. Als één school de hoofddoek verbiedt, dan volgen de andere in de regio snel. ,,En zo blijft geen enkele school voor moslimmeisjes met hoofddoek meer over. Het gevolg daarvan is dat ze niet meer naar school gaan.'' Daarom moet de overheid volgens de onderzoekster haar verantwoordelijkheid nemen, en maken dat deze meisjes minstens in één school terechtkunnen. Daarmee trekt Almaci een parallel met de vrijekeuzescholen. Dat zijn de scholen die garanderen dat ouders voor hun kinderen de keuze hebben tussen verschillende levensbeschouwingen. Als er in de regio bijvoorbeeld alleen een katholieke school is, moet er ook een gemeenschapsschool komen als ouders daarom vragen. Almaci betreurt ook dat er vanuit de overheid en onderwijskoepels geen duidelijke standpunten over de hoofddoek in het onderwijs zijn. De Vlaamse overheid laat het aan de koepels over, en die laten het op hun beurt aan de individuele vrijheid van de scholen over. (pl)

BRON

Meyrem wil dat meisjes die hoofddoeken dragen de garantie krijgen dat ze binnen een straal van 20km naar een school kunnen gaat. Hoe de overheid dat gaat organiseren is maar de vraag. Want:

1. wat als je juist aan de landsgrens woont?
2. wat als je juist aan gewestsgrens woont?
3. moet daar dan voor die leerling (en waarschijnlijk andere) een school gebouwd moeten worden?
4. wat als er alleen Katholiek onderwijs is? Een gemeenschapsschool bijbouwen?

Die vragen kunnen beantwoord worden, maar het zal een pak belastingsgeld kosten. Frank Vandenbroucke zal zuur glimlachen.

Meyrem werkt met dubbele standaarden: moslima's met hoofddoeken verdienen een voorkeursbehandeling boven andere levensbeschouwers. Voor hen alleen moeten er desnoods aparte scholen opgericht worden. Hoe zit het met vrijzinnigen die willens-nillens naar het katholiek onderwijs moeten gaan bij gebrek aan andere scholen? Waarom het voorstel niet van toepassing laten zijn op andere levensbeschouwingen?

Het probleem ligt niet zozeer in het niet kunnen vinden van de school waar het toegelaten is, het probleem ligt in het halsstarrig die hoofddoel willen dragen. Het is een oppervlakkig verzet tegen integratie - het is een vrijwillige apartheid. De verantwoording draait rond een cirkelredenering:

• Ik draag een hoofddoek volgens mijn geloof.
• Waarom? 'Omdat mijn geloof dat zegt.'

Het recht op een hoofddoek dragen is niet onvoorwaardelijk, in tegenstelling tot hoe Meyrem het recht wil doordrukken. Je mag je hoofddoek dragen buiten die kaders waarin het verboden is.

• als machineoperator vervalt je recht: je hoofddoek kan een ongeval veroorzaken door ergens tussen gekneld te worden.
• als chirurg vervalt je recht: je hoofddoek is niet steriel
• als leerling vervalt je recht: het schoolreglement stelt voorwaarden op gebied van kleding.
• als zwemster vervalt je recht: je hoofddoek is geen hydrofiel kledingstuk. Je kan natuurlijk een badhijab opzetten. Op die manier heeft het dezelfde status als een badmuts.
  

Je kunt je afvragen waarom religieuze hoofddeksels een voorkeursbehandeling krijgen boven andere hoofddeksels, per extensie religieus symbolische kleding en tekens.

1. omdat het dragen ervan de eigen keuze is van de drager
   
2. omdat de huidige wet enkel religieuze hoofddeksels betreft en geen niet-religieuze hoofddeksels
3. omdat de mensenrechten de bescherming van religieuze gebruiken garanderen
4. omdat bepaalde culturen hun culturele/annex religeuze identiteiten willen beleven om zich te onderscheiden van andere
5. omdat er vrijheid van meningsuiting moet zijn

Dat zijn allemaal pro-hijab-redenen. Ik vraag mij af:

1. kan een traditie volgen een eigen keuze zijn? Kun je eigenlijk beredeneerd kiezen voor iets dat voor je cultuurbelevenis normaal is? Ik ben vrijzinnig opgevoed. Ben ik in staat te kiezen of ik mijn dochter vrijzinnig opvoed?
   
2. Niet-religieuze hoofddeksels kunnen ook uiting geven aan de eigen identiteit. Stel dat je met een bolhoed op school wil zitten. Waarom is dat anders dan een religieuze hoofddoek? Maar waarom geen rasta's met hun dreadlocks, sikhs met hun tulbanden en Afrikanen met kwanzaa-hoeden toelaten? Omdat ze niet erkend zijn? En een petje met UVV op? Of een t-shirt met Sein und Zeit op? Of een badge met Rawls? Of een hangertje met een dorje?
   
3. Ook hier de vraag om welke reden religieuze kleding een 'hogere' status heeft dan niet-religieuze kleding.
4. Culturen mogen hun identiteit beleven hoe ze willen maar in sociale en politieke contexten als onderwijs, openbare diensten, politie, volksvertegenwoordiging, enzomeer geldt de kledingcode van de school, het werk, enzovoort.
5. Ook hier buiten de bovengenoemde contexten geen probleem.

Zou de integratie niet versnellen als we allemaal een uniformpje droegen?

,,En zo blijft geen enkele school voor moslimmeisjes met hoofddoek meer over. Het gevolg daarvan is dat ze niet meer naar school gaan.''

Een irrelevante reden om scholen op te richten. Wiens schuld is het dat ze niet meer naar school gaan? Degenen die vinden dat het beleven van de religieuze identiteit belangrijker is dan de leerplicht doen. Het is een immorele attitude die de sociale cohesie ten slechte komt.
Hoe zit het met vrijzinnigen die hun vrijzinnige identiteit willen beleven? Komaan, Frank, scholen voor vrijzinnigen oprichten! Binnen een straal van 21km, om niet moeilijk te doen.