De Israeli (!) Anti-Semitic Cartoons Contest (klik prent voor link)

Negationisten veroordeeld

BERLIJN - In het Duitse Mannheim is dinsdag het proces van start gegaan van Germar Rudolf, een negationist die na een eerdere veroordeling naar de Verenigde Staten was gevlucht, maar daar vorig jaar werd opgepakt en uitgeleverd aan Duitsland.

De 42-jarige Rudolf wordt onder andere vervolgd wegens negationisme in verscheidende publicaties en op het internet.

Rudolf, op dit ogenblik in voorlopige hechtenis, werd in november 2005 opgepakt op de luchthaven van Frankfurt nadat hij uit de VS gezet was. In 1995 was hij naar de VS gevlucht nadat hij door een rechtbank in Stuttgart veroordeeld was tot 14 maanden cel wegens aanzetten tot rassenhaat.

Naast Rudolf moet ook de 64-jarige Belg Siegfried Verbeke zich in Mannheim verantwoorden voor het aanzetten tot rassenhaat. Verbeke staat ook terecht voor belediging en laster bij de nagedachtenis van slachtoffers van de Holocaust.

De Belgische negationist werd in november 2005 opgepakt op de luchthaven van Amsterdam, op vraag van de Duitse gerechtelijke autoriteiten. Ze verwijten hem op het internet twijfels te hebben verspreid over het effectief plaatsvinden van de genocide op zes miljoen joden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Nog in Mannheim staat ook de Duitse negationist Ernst Zündel terecht wegens volksopruiing.

BRON

De inhoud van de beschuldiging is niet duidelijk uit het korte artikel, maar we gaan proberen.
Voor hier iemand moeilijk begint te doen tegen de schrijver dezes, ik ben geen negationist.

Wassup met het negationisme?

Negationisme is het ontkennen van de feitelijkheid of in twijfel trekken van gebeurtenissen gerelateerd aan de Endlösung. Laten we niet vergeten dat ook homo's, zigeuners en andere volkeren heengegaan zijn in de concentratiekampen. Het is dus geen strict joodse aangelegenheid. Negationisme is een zelfverzekerdere vorm van revisionisme. Negationisme is strafbaar in sommige landen. Maar waarom?
  1. kan historisch onderzoek ook niet-politiek gemotiveerd zijn en oprecht in haar uitgangspunten?
  2. heeft een historicus het recht om de geschiedenis te herschrijven?
  3. laat de vrije meningsuiting niet toe dat bepaalde historische gegevens in vraag worden gesteld?
  4. stel dat historisch onderzoek uitwijst dat bepaalde historische feiten onnauwkeurig zijn beschreven - zou dat op zich aanzetten tot rassenhaat?
Voor mij is het verband leggen tussen negationisme en het aanzetten tot rassenhaat een non-sequitur: het volgt er niet noodzakelijk uit dat een herschrijving van de holocaust het antisemitisme zal doen heropflakkeren. Ik denk zelf het tegendeel:
  • door een taboeloos onderzoek kan het onderzoek daaromtrent voortgang maken, zowel ten voordele als ten nadele van de hidden agenda's van de onderzoekers.
  • de criminalisatie van het negationisme werkt het anti-semitisme in de hand: het belachelijke taboe op dat soort onderzoek zet anti-negationisten in een kleinzielig daglicht. Geen ad hominem, maar een meelijwekkende halsstarrigheid om 'waarheden' niet in vraag te laten durven stellen.
  • de dubbele standaarden waarmee wordt beslist welk historisch onderzoek mag gepubliceerd worden maakt dat er een onoverzichtelijk grote en misselijkmakende hoop flutgeschiedschrijving op markt is waar geen haan naar kraait. Voorbeelden? Hier, hier, en hier.
  • de huidige atmosfeer die het anti-negationisme omringt heeft veel weg van fundamentalistische mentaliteit die je kunt vergelijken met het pleiten voor de doodstraf voor apostaten of het verbod op de ontkenning van het godsbestaan.
De kritiek op het anti-negationisme komt niet alleen uit niet-joodse hoek, een vorm die blijkbaar niet te tolereren is. Norman Finkelstein schreef met zijn The Holocaust Industry. Reflections on the Exploitation of Jewish Suffering al een scherp pamflet tegen de historiografische aberraties die het anti-negtionisme met zich hebben meegebracht. Van Finkelstein moet je zijn interview over zijn boek 'Beyond Chutzpah' met Rondas beluisteren over hoe sterk politiek gelobby kan werken in het censureren van kritische werken en het brandmerken als anti-semietisch van eender welke kritiek - en meer nog eender welke criticus - op de politiek van Israël en de Holocaust.

'Maar ja, da's een insider, die mag dat...', zou je kunnen denken. Wel het is hier dat er opnieuw dubbele standaarden worden gebruikt. Misschien dat insiders de indruk wekken oprechtere intenties te hebben dan outsiders. Terecht?

Sascha Baron Cohen, ook jood, kan zich in de hoedanigheid van Borat veroorloven de meest gortige anti-semietische praat te verkopen, en dezelfde soort reacties ontlokken. Zo vraagt hij aan een nietsvermoedende jager waarom toch er geen jachtreservaat bestaat waarin je op joden mag jagen. Die vindt dat jammer, maar zo is nu eenmaal zijn land... Kijk hier voor pure bred anti-semitisme.

Kan Sascha bekritiseerd worden voor anti-semitisme? Wat maakt een jodenmop verteld door een jood al dan niet anti-semietisch? Misschien brengt het Israeli Anti-Semitic Cartoon Contest antwoord... De eerste glimpen van zelfrelativering... Het is nu aan Ahmadinejad om een Irani Anti-Muslim Cartoon Contest te houden. Je kunt je ook de vraag stellen wat erger is: met iets lachen of het in twijfel trekken.

Niet vergeten: iedereen heeft het recht om uitgelachen te worden en twijfel is de weg naar kennis en wijsheid.

Geen opmerkingen: