... in mekaars ruimten.

? Portie

"De horeca wordt weeral verplicht om zware investeringen te doen. Bovendien staan Belgen op hun vrijheden, en een daarvan is kunnen roken in cafés."

De Staat zou kunnen tussenkomen voor die investeringen. Of 'roken in cafés' één van de vrijheden is waarop Belgen staan is maar de vraag. Het zou boertig staan op onze Declartion of Rights.

De nieuwe 'wet ter bestrijding van het tabaksgebruik' bepaalt dat alle zaken die groter zijn dan 50 vierkante meter voor minstens de helft rookvrij zijn. "Dat ze maar eens komen zeggen hoe we dat in de praktijk moeten realiseren. Een hek is totaal nutteloos, een glazen wand verspert de doorgang als er brand uitbreekt. De toiletten zijn trouwens dikwijls ofwel vooraan, ofwel achteraan in een café, zodat rokers en niet-rokers toch elkaars ruimte moeten binnenkomen."

De drogreden van de 'te veel wat-als'en'. Die bestaat erin dat iemand iets niet wil doen zolang er vragen onbeantwoord zijn. De persoon in kwestie wil pas doorgaan als die vragen zijn beantwoord.
Een mogelijke oplossing kan liggen in het volgende. Net zoals er een beteugeling van dronkschap is, kan men de rokende klanten een beperkt aantal sigaretten laten roken, of hen zelf laten betalen voor het recht op roken, of verderroken na een bepaald vastgesteld aantal. Dit kan men realiseren door 'rookjetons' te kopen. Op die manier kan de Staat tol heffen op tabaksgebruik in zulke zaken, door de ontmoediging van het gebruiken van tabak door de rookbeperking zal de lucht in die zaak relatief zuiverder zijn, dan in ruimte waar een helft bestaat uit rokers (R) en de andere uit niet-rokers (N). Een ruimte in de zaak kan dan beperkt worden tot een klein aantal rokersplaatsen, bijvoorbeeld, op 10 niet-rokersplaatsen 3 rokersplaatsen, waardoor de lucht nog meer gezuiverd wordt.
De geïnterviewde stelt dat door de ligging van de toiletten R en N in mekaar ruimten zullen komen. Hij gaat ervan uit dat het ten nadele van beide partijen is dat ze in mekaars ruimte komen. Slechts één partij is benadeeld bij een prioriteit van rookvrije lucht: de N.

Staf De Ruysser, voorzitter van de Antwerpse afdeling van Horeca Vlaanderen, erkent de problemen. Toch wil hij niet in het wild schieten op de overheid. "Bestrijding van het tabaksgebruik is op zich een nobel doel. Het kabinet-Demotte heeft ons van meet af betrokken in het project. We proberen de cafés concreet te helpen om op tijd in orde te zijn met de wet. De nieuwe regels zijn evenwel echt problematisch voor een groot aantal bistro's, tavernes en brasserieën." In zaken waar het aandeel van de bereide maaltijden meer dan een derde van de omzet bedraagt, geldt tout court een algemeen rookverbod, behalve in een volledig afgesloten rookkamer. De Ruysser: "Zij zullen onvermijdelijk klanten verliezen." Volgens CD&V-Kamerlid en cafébaas Dirk Claes is die regel "slappe koffie". "Onduidelijker kan haast niet. De regel lokt vals spelen uit, wat oneerlijke concurrentie meebrengt. Verschillende zaken zullen misschien proberen het algehele verbod te omzeilen door minder voedingsomzet aan te geven dan ze in werkelijkheid hebben. Ik ben een groot voorstander van het rookverbod, maar men had er beter wat langer over nagedacht.

'Onduidelijker kan haast niet:' een drogreden die door zwartmakerij het gelijk tracht te halen. 'De regel lokt vals spelen uit, wat oneerlijke concurrentie meebrengt. Verschillende zaken zullen misschien proberen het algehele verbod te omzeilen door minder voedingsomzet aan te geven dan ze in werkelijkheid hebben.' Een argumentum ad consequentiam. Die ziet er zo uit: 'Als een stelling slechte gevolgen heeft, dan is ze onwaar/onjuist'. De waarhuid of juistheid van een stelling hangen dus af van de positieve gevolgen. Nog een voorbeeld: 'Als het waar is dat God niet bestaat, dan mag alles en dan gaat de wereld eraan. Daaruit volgt dat er een God moet zijn, anders gaat de wereld eraan!' Het is ook een slippery slope: 'als A kan gebeuren, dan bestaat de kans dat B ook gebeurt.'
'Ik ben een groot voorstander van het rookverbod, maar men had er beter wat langer over nagedacht' is de spreker zijn manier om zich opvoorhand in een goed daglicht te zetten. Het is een drogreden want het zegt niets over de kwestie, enkel over de spreker zelf. Ten slotte kun je heel lang nadenken en nog altijd iets doms bedenken. 'Lang en diep' nadenken klinkt beter.

Nu worden cafés verplicht om snel snel rap te knutselen met tussenschotten om rookvrije ruimtes te creëren, of om op het einde van het boekjaar een dure afzuiginstallatie aan te kopen. Die zouden dan wel fiscaal aftrekbaar zijn, maar of dat wetsvoorstel op tijd in werking treedt, is nog maar de vraag", aldus Claes.

Alweer een 'teveel wat-als'en'. Wat-als'en zijn vertragings en ontmoedigingstechnieken.

Enkele tienduizenden cafés zijn in handen van de drie grootste bierbrouwers op de Belgische markt, die hun voorzorgen genomen hebben. Brouwerij Haacht, InBev en Alken-Maes hebben centen bovengehaald opdat hun drankgelegenheden tijdig in orde zouden zijn. Zo heeft InBev in samenwerking met ondernemersorganisatie Unizo het Comprendoproject op poten gezet. Bedoeling is om cafébazen vorming, netwerking en kennis aan te bieden om de horecasector op een positieve manier te promoten. "Ook bij Alken-Maes vinden er al sinds september infosessies plaats", vertelt woordvoerder Steven Demedts. "Uit onze interne enquête bleek dat er veel onduidelijkheid en angst is. De helft van de 320 ondervraagden wist niet of er in zijn café nieuwe investeringen nodig waren; 35 procent van onze partnercafés bleek nog niet te voldoen aan de wetgeving. Na 1 januari 2007 vreest 55 procent minder klanten te zullen hebben en liefst zeven op de tien zeggen tegen een algemeen of beperkt rookverbod te zijn." Op het kabinet-Demotte relativeert men de onrust. "Eerstdaags vertrekt er een infobrief naar alle drank- en eetzaken. Er bestaat al een tijdje een website, waar iedereen terecht kan met zijn vragen. En de e-mails worden daadwerkelijk beantwoord", zegt woordvoerster Sarah Vandecruys. Ook het callcenter is permanent bemand en binnenkort volgt er een tv-spot. "Wat het risico op zwartverkoop van voeding betreft", vult Jan Eyckmans van de FOD Volksgezondheid aan, "denk ik dat dat een beetje vergezocht is. Uit een rondvraag blijkt dat eetgelegenheden zelf vragende partij zijn voor een rookvrije zaak, met een afgesloten rookruimte. "De nieuwe wet is allesbehalve onredelijk. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Ierland voeren we het rookverbod stapsgewijs in, rekening houdend met de sociaal-economische omstandigheden en de werkgelegenheid.

De argumentum ad temperantiam is de denkfout van 'de gulden middenweg is de beste weg.' Eyckmans zegt dat de wet allesbehalve onredelijk is, omdat Ierland het in één keer heeft ingevoerd, maar wij het geleidelijkaan doen. Van Brempt maakte er al één op 12/10/2006 hieronder.

Cafébazen moeten niet bang zijn. In januari zullen we bij controles niet meteen met boetes rondstrooien, maar integendeel nog heel wat door de vingers zien. Op voorwaarde dat ze bij een volgende controle in orde zijn, natuurlijk."

Goed nieuws voor cafébazen. Dan gaat de regel pas echt van kracht als de volgende controle gebeurt en dan kan nog even duren.

Dirk Claes is het daar niet mee eens. Als het van het parlementslid afhangt, is Rudy Demotte de horecasector nog een serieuze uitleg verschuldigd.

Over het niet bang moeten zijn?