Polygamie, een taboe voor niks?

Een Indonesische zakenman die de polygamie-procedure in zijn land simpeler wilde maken, is daarvoor naar de rechtbank gestapt. De rechter heeft zijn eis echter afgewezen, schrijft Reuters. Polygamie is toegestaan in Indonesië, maar onder bepaalde voorwaarden. Zo moet de eerste vrouw akkoord gaan, tenzij ze gehandicapt is of geen kinderen kan krijgen.

De zakenman Muhammad Insa meent dat die voorwaarden te beperkt zijn en zegt dat veel mannen daardoor hun tweede huwelijk niet registreren. Dat heeft tot gevolg dat kinderen uit die huwelijk geen aansprakelijkheid maken op erfenissen of andere voordelen. Hij vindt de beslissing van de rechtbank dan ook oneerlijk. "Ik ben ontevreden. Onder deze voorwaarden kan polygamie niet plaatsvinden, en ik zal blijven vechten voor een betere regeling."

Indonesië heeft het grootste aantal moslims onder haar bevolking. Volgens de Islam is polygamie toegestaan, zolang dat de mannen hun vrouwen gelijk behandelen. De rechtbank zegt dat de wet niet ingaat tegen de grondwet, noch tegen de islam. "Deze wet is er om de basisrechten van vrouwen en kinderen te garanderen," zegt voorzitter Jimly Asshiddiqie.Het debat over polygamie in Indonesië flakkerde vorig jaar op toen een populaire geestelijke verkondigde dat hij een tweede vrouw had genomen. Abdullah Gymnastiar man was een meer gematigde moslim die populair was bij het gewone volk, maar zijn populariteit daalde snel na zijn aankondiging. (kjg)

BRON (geredigeerd)

Laten we het duidelijk zeggen: polygamie is van godswege OK. In de Torah bijvoorbeeld, is Koning Salomon the king of polygamy met 700 vrouwen en 300 concubines. Misschien is dit poëtische vrijheid, het impliceert in ieder geval dat meervrouwendom of veelwijverij geen probleem is.

Paul, de zielenpoot, die heel wat mensenlevens zuur heeft gemaakt met zijn complexen, heeft het omgebogen naar monogamie: één man met één vrouw. En dat is nu de officiële norm in onze contrijen. Officieus hebben veel mensen wel hier en daar een extra geslachtsorgaan at their disposition. Monogamie is een soort politieke correctheid.

Maar is die norm wel zinvol? Er moet wat aan gesleuteld worden, want:

1. er worden meer vrouwen geboren dan mannen (zie maar naar China waar vrouwen steeds harder to get worden, al is het maar om statistische redenen): met wie moeten die vrouwen kinderen krijgen?


2. in oorlogstijd komen altijd minder mannen terug dan er zijn gegaan. De achtergebleven weduwen kunnen zich dan aan een nieuwe man binden.


3. weduwen hebben het economisch moeilijk doordat zij geen, zonder seksistisch te willen klinken, 'bescherming' genieten. In veel landen is het taboe dat een weduwe hertrouwt, terwijl dat niet zo is voor mannen.


4. vrouwen in een polygame relatie hebben een lagere werkdruk: taken kunnen verdeeld worden.


5. vrouwen in een polygame relatie kunnen zich collectief verzetten tegen de man, waardoor deze misschien nog wel 'het gezinshoofd is, maar de vrouw[en] de nek zijn die het hoofd draaien' (gepikt van My Big Fat Greek Wedding)


6. als alles goed gaat tussen de vrouwen, dan kunnen ze bij elkaar steun zoeken.


7. orgieën kunnen fun zijn (weliswaar een zwakke reden voor polygamie, maar zeker één die elke polygamist in overweging zal nemen).


8. de kinderen van polygame relatie zijn allemaal familie van elkaar - een hechte familie is nuttig voor het algemeen welbevinden van het eigen leven en de samenleving.

Natuurlijk moeten vrouwen evenzeer het recht krijgen om polygaam te worden, meer bepaald, polyandrisch. In de wereld komt dat voor in een constellatie met broers (waarbij de vrouw dan de zon is, veronderstel ik), en in een constellatie met onverwanten. De kinderen van die vrouwen zijn ook allemaal familie. Met fraternale polyandrie weet men zelfs niet meer wie de eigenlijke vader is. Goed of slecht moet je zelf uitmaken.

Polygamie kan dan tegen de officialisering zijn van synchrone meervoudige huwelijken, de Belgische Wet verbiedt niet dat meer dan twee mensen samen gaan leven (met seks of zonder). Onlangs was er die Waalse man met zijn 27 kinderen die verschillende vrouwen heeft. Ook daar is er een polygame situatie. Een krantenartikel over de Stier van Marcinelle:

Een werkloze man uit Charleroi weet zijn gedwongen vrije tijd goed in te vullen: vandaag werd zijn 27ste kind geboren. De man, Serge Regnier, heeft als bijnaam 'de stier van Marcinelle', de wijk in Charleroi waar Serge woont. Regnier heeft zijn kinderen bij drie verschillende vrouwen. Dat hij van gezelligheid houdt, blijkt wel uit zijn huishouden, waar niet minder dan 35 mensen toe behoren. Een van zijn vrouwen heeft ook nog eens vier kinderen uit een eerder huwelijk. Zijn vrouwen zijn niet altijd elkaars concurrenten. Zo waren zij onlangs unaniem van mening dat hij meer moest doen in het huishouden. (lb)

BRON

Misschien is een meervoudig samenlevingscontract hier op zijn plaats. En waarom geen huwelijk? Dan zijn de zaken geregeld en de kinderen beschermd. Hoe de kinderen zullen verdeeld worden bij een scheiding is andere koek.