Exit Marktrock

BRUSSEL - Door de hoge concentratie aan muziekfestivals in Vlaanderen is het niet zo verwonderlijk dat een stadsfestival als Marktrock leuven ophoudt te bestaan. Dat zegt festivalorganisator en Vlaams parlementslid Herman Schueremans (VLD) in een reactie op het nieuws dat de vzw Marktrock in vereffening gaat.

,,Dat hoort bij het leven. Dingen komen en gaan en dat is ook zo met stadsfestivals'', luidt het.

BRON (portie)

Een mooi geval van een denkfout van het fatalisme. Ze impliceert dat er niets aan kan verholpen aan een situatie doordat zij deel uitmaakt van een reeks van voorafbepaalde gebeurtenissen wier volgorde niet kan worden veranderd.

Ik haal er even mijn vintage Van Dale van 1961 bij. '[H]et geloof aan of de leer van een onvermijdelijk voorbeschikt noodlot: mijn fatalisme is eer mij een wijsgerige troost geweest, dan een naar het verderf slepende, boze macht. (Couperus)'

Spijtig dat wij die wijsgerige troost niet terugvinden in Schuremans' uitspraak. Het is in feite een uitdrukking van de kleine man die het allemaal boven zijn hoofd ziet gebeuren. De kleine man, die de schouders met een zucht laat zakken, het hoofd vooroverbuigend alsof een trek aan een touwtje uit zijn achterste hem doet verlammen, verwordt tot een personage in een werk van Millet.

Tegelijkertijd weerklinkt de 'vlotte' vertaling Prediker, die met zijn existentiële street cred, je met de dingen des levens om je oren slaat. 't Zou straf geweest zijn als 'stadsfestivals' door Prediker werden voorspeld, maar het lot heeft al gekozen: geen vermelding van stadsfestivals.

Waar waarom is dat nu een denkfout? Omdat Schueremans niet uitdrukkelijk stelt dat hij heeft gekozen om ermee te kappen, maar het overlaat aan iets waarover hij geen controle heeft: het lot. Los van de intellectuele oneerlijkheid van die uitspraak, suggereert hij verder in het artikel dat hij uit is op iets nieuws. Vade retro, Fatum!