Aansluitend op het filmpje van gisteren voeg ik deze interessante vraag toe:

'Is het moreel gerechtvaardigd dat een zelfmoordterrorist zichzelf tot ontploffing brengt in een groep zelfmoordterroristen?'

Een utilitarist zou zeggen JA. De opoffering van die ene rechtvaardigt het behoeden van nog meer slachtoffers. En zeker als de 'slachtoffers' van zijn aanslag stuk voor stuk ook potentiële moordenaars zijn.

De vraag die ik gisteren stelde kunnen we ook vandaag stellen (en morgen en overmorgen, enz.): moeten nadat die ene de anderen heeft proberen opblazen de overlevenden redden?

Er schuilt iets absurds in het willen redden van iemand die niet alleen zichzelf, maar ook anderen willen ombrengen. En een levenslange gevangenisstraf... Ik weet niet waartoe die zou dienen. Is het de moeite te investeren in de herintegratie van iemand die door zo'n daad een sociale dood sterft?

Een deontoloog kan daar anders over denken. Hij zou kunnen denken dat het niet van zijn persoonlijke voorkeur afhangt of het nu de moeite waard is zo iemand te redden. Hij zou kunnen denken dat het in alle 'dergelijke' omstandigheden juist zou zijn iemand te redden. Wij hoeven de motieven niet te kennen, de persoonlijkskenmerken van de persoon in kwestie. Hij zou hem redden vanuit een plichtsbewustheid.. En dan zou ieder die hem kan redden, hem moeten redden.