Amerikaanse soldaten stagneren in infantiel pre-reflexief moreel stadium

Broodkruimels voor de vogels

Als hij korte tijd naar buiten mocht, voerde Saddam de vogels broodkruimels die hij had bewaard. Ook gaf hij het onkruid water dat op een stoffig stukje grond groeide. ,,Hij zei dat hij boer was geweest toen hij jong was en dat hij nooit was vergeten waar hij vandaan kwam'', aldus Ellis.

Saddam had het nooit over doodgaan en toonde geen berouw over zijn regime. ,,Hij zei dat alles wat hij deed voor Irak was geweest'', zegt Ellis. ,,Op een dag vroeg hij waarom we Irak waren binnengevallen. Nou ja, hij maakte gebaren alsof hij met een machinegeweer schoot en hij vroeg waarom de soldaten waren gekomen en alles hadden kapotgeschoten. Hij zei dat de wetten in Irak eerlijk waren en dat de wapeninspecteurs niets hadden gevonden. Ik zei, ’Dat is politiek. Wij soldaten bemoeien ons niet met dat soort dingen’.''

BRON (portie)

Gelukkig Nieuwjaar en zo, maar nu moeten we verder. ’Dat is politiek. Wij soldaten bemoeien ons niet met dat soort dingen’, zegt Ellis. Eigenlijk zegt hij: 'Het is niet aan soldaten om politieke standpunten in te nemen.' En waarom niet? Zo'n houding is eigen aan het pre-reflexieve morele stadium. Het is het kinderlijke staium waarin kinderen zich enkel aan de hen opgelegde regels houden. Ze denken niet na over de eigenlijke morele regels. Het is bij een meta-reflectie
dat men moreel autonoom wordt. Het is meteen ook een post-conventioneel stadium.

Ellis geeft aan dat morele standpunten niet in te nemen zijn door soldaten. Ik ga daar niet mee akkoord. Dingen die immoreel zijn, daaraan moet de deelname geweigerd worden. Misschien zit de militaire loyaliteit, het patriottisme, of de persoon zelf van Ellis hier achter.

Ellis impliceert met zijn pre-puberale uitspraak dat politiek geeft morele integriteit hoeft te hebben. Het is een soort 'weet-ik-veel-het-gaat-boven-mijn-petje'-attitude. Zijn 'Dat is politiek...' beantwoord ook niet de vraag van Hussein waarom de Amerikanen zijn gekomen. In die zin is het de denkfout van het fatalisme. Die komen we tegen in religieuze, sociale en politieke sferen. Wat respectievelijke voorbeelden: 'Ach, Gods wegen zijn ondoorgrondelijk', 'Zo is het leven!' en 'Zo is de politiek...'.

Think about it.