Roemeen steekt zichzelf in brand in Spanje


Een Roemeense immigrant in de Spaanse stad Castellon heeft zichzelf dinsdag in brand gestoken. De 44-jarige man overleefde de zelfverminking, maar raakte ernstig gewond. Voor de ogen van zijn vrouw en kinderen overgoot hij zich met benzine en stak die aan met een aansteker.

Agenten probeerden de vlammen te doven terwijl de man schreeuwde van de pijn. De Roemeen wilde aandacht voor zijn erbarmelijke situatie.

Drie maanden geleden kwam het gezin uit Roemenië naar Spanje, na beloftes van werk en huisvesting. De beloftes bleken loos, meldde persbureau Efe. Het gezin bleef in leven door oud metaal in te zamelen en frisdrank te verkopen op het strand. Toen de man genoeg geld had voor de terugvlucht, werd hij opgelicht. De politie stuurde hem naar sociale instanties, die weer verwezen naar het Rode Kruis. Uiteindelijk bood niemand de helpende hand.

BRON

Jezelf in brand steken om aandacht te trekken is misschien één van de laatste dingen die een redelijk mens zou doen. Soms trekt het de gevraagde aandacht, soms niet. Spijtiggenoeg is dit als strategie een hachelijke onderneming: wie weet krijg je de aandacht niet en loop je voor de rest van je dagen rond met zoveelste-graadsverwondingen.

Maar er is een nog groter probleem: jezelf in brand steken is als statement inhoudelijk ledig. Je zegt niks, je doet alleen maar iets of je dreigt iets te doen. Het is een vorm van geweld met een korte reikwijdte. Het gewelddadige karakter ervan maakt dat dit een argumentum ad baculum is, zoals we die ook zijn tegengekomen bij die gasten die van de kraan dreigden te springen of die simpletons die in hongerstaking gingen om hun gelijk te halen, i.e., een verblijfsvergunning krijgen en houden.

Niet op letten. Next thing you know steken mensen zich in brand voor een vervroegd pensoein op 40 jaar. Om maar hun gelijk te krijgen.