Exit Hussein

BRUSSEL - Minister van Buitenlandse Zaken De Gucht veroordeelt de terechtstelling. ,,Aan de schuld van Hoessein zal niet getwijfeld worden, ondanks het verloop van het proces. Maar we zijn en blijven tegen de uitvoering van de doodstraf.''

De Gucht wijst er wel op dat de terechtstelling definitief een streep trekt onder het bewind van Hoessein. Minister De Gucht roept ook op tot verzoening in Irak, zodat het sectaire geweld stopt.

De meeste landen hebben begrip dat Saddam tot de zwaarste straf is veroordeeld, maar wijzen de doodstraf toch af. Zo stelt Groot-Brittannië, de belangrijkste parter van de VS bij de oorlog in Irak, dat Saddam ,,heeft betaald'', ook al is Groot-Brittannië prinicpieel tegen de doodstraf.

BRON (portie)

Opmerkelijk aan de pleidooien tegen de doodstraf is dat de meesten akkoord gaan met de opvatting dat Saddam Hussein de zwaarste straf verdient. Ondanks dit meest bezwarende gegeven is men tegen de uitvoering van de doodstraf. Het is een principiële kwestie, maar nergens wordt verklaard waarom men tegen de doodstraf is. Het is een ad nauseam om tegen de doodstraf te zijn en gelijk te krijgen door het principe steeds maar te herhalen (welk principe?)

Ik vraag mij af wat deze mensen een gepaste straf vinden voor iemand die 167 mensen heeft (laten) ombrengen. En dan spreken we alleen over de zaken waarvoor hij veroordeeld is. Het Internet heeft voldoende filmpjes die tonen hoe beestachtig zijn regime was (tongen afsnijden, mensen van daken gooien, armen breken, handen afkappen, ... (allemaal zelf gezien op video) Klik hier voor niet-objectieve informatie). Voor die beestachtigheden is hij niet veroordeeld, maar hij is er wel schuldig aan.

Moet die man levenslang in een luxegevangenis? Welke verplichtingen heeft de rest van de wereld nog tegenover hem? Waarom is hij het leven überhaupt waard? Is het niet ironisch dat men uit respect voor het leven iemand in leven houdt die zelf er geen respect voor heeft gehad? Is dat geen perverse dubbele standaard? Waarop slaat dat toch?

Zowel vanuit deontoligisch perspectief (de waarde van het leven beschermen door de bedreiging ervoor te elimineren), als vanuit consequentialisch (zowel act-, als -regel-...) perspectief (weg dictator, samen met de herinnering, gevoel van rechtvaardigheid voor levende nabestaanden, ...) valt zijn executie te rechtvaardigen.

Kom, zand erover.