De verkeerde bedanken

A: 'Je hebt een mooie X.'
B: 'Bedankt.'

Het is beleefd iemand te bedanken of op zijn minst er verbaal op te reageren voor een positieve esthetische waardering. Maar moet dat eigenlijk wel?

Ik vind van niet. Als iemand een appreciatie uitdrukt voor iets dat je hebt, dan moet je niet reageren, omdat die uitspraak er geen is om jou te plezieren (anders is ze een witte leugen), maar drukt zij een aangenaam gevoel uit van de spreker. En iemand bedanken dat die een aangenaam gevoel heeft is absurd.

'Bedankt dat je een aangenaam gevoel beleeft van het feit dat ik iets moois aan heb.'

Maar als het wordt gezegd om jou te plezieren, dan werken we met een dubbele standaard. Het uiten van een compliment is een mooi gebaar, maar we zeggen er alleen iets op als het tegen ons is.

Neem de volgende fictieve (alsof dat dat een rol speelt) dialoog:

A, tegen B: 'Wat heb je mooi haar!'
C: 'Bedankt, dat is lief van je.'

C bedankt dus A voor het compliment aan B. Dat lijkt raar, want men zou verwachten dat zo een repliek van B komt. Maar een positieve appreciatie uitdrukken voor iets hoort los van de persoon te staan: C bedankt A omdat die lief doet tegen B. Het is als 'Bedankt dat je mijn vrouw hebt geholpen.' Dit laatste is een vorm van attentheid, maar terugkerend naar ons laatste voorbeeld, komt dit volgens de vox populi misplaatst over. Onterecht.