Twee vormen van teveel afhangen van iemands 'autoriteit'

Een ad verecundiam

Als iemand een bron (een autoriteit) gebruikt die geen of onvoldoende draagkracht heeft om als goede reden een bewering te ondersteunen. Anders gezegd: iemand aanhalen die er niks of niet genoeg weet van de kwestie ter sprake.

Enkele voorbeelden

1. Kim Clijsters aanhalen als 'autoriteit' voor wie de Koning-Elizabethwedstrijd moet winnen.
2. Albert Einstein aanhalen als 'autoriteit' voor het bereiden van Thaise curry's.
3. Jan met de Pet aanhalen als 'autoriteit' voor het bestrijden van de cocahandel in Colombia.
   

Kortom, ze weten er niet genoeg van om er een overwogen mening over te hebben. In geval 3 heb je in één klap een appeal to sincerity: Jan met de Pet spreekt uit zijn buik dus moet hij wel gelijk hebben. Hier wordt verkeerdelijk een verband gelegd tussen eerlijkheid en waarheid.

Wat is de overeenkomst en het verschil met een ad autoritatem?

Een overeenkomst is dat ze een bron gebruiken zonder haar in vraag te (durven) stellen. Het verschil is dat een ad verecundiam slordig is en een ad autoritatem te zelfverzekerd.

Praktisch is de ene ad autoritatem de ad verecundiam van de ander. Wil je dus goed praten, dan moet je overeenkomen welke bron je gaat gebruiken om eventueel de doorslag te geven in de discussie.