A little respect

Het is ondertussen zo goed als uitgehold, dat begrip. Maar wat betekent het eigenlijk? Wikipedia zegt dat het aanzien, eerbied of waardering is. Mooi, maar hoe gaat dat in de praktijk?

Stel dat iemand zegt: 'Mijn godsdienst zegt dat de vrouwen na de mannen komen.' (A) Naast het feit dat het een fallocentrisch uitgangspunt heeft is de vraag hoe ik zoiets zou moeten respecteren.

Kan ik er aanzien voor hebben als het gezegd wordt? Nee.
Kan ik er eerbied voor hebben als het gezegd wordt? Nee.
Kan ik het waarderen als iemand zoiets zegt? Nee.

Blijkbaar slaag ik er niet in om het respecteren. Dat terwijl van mij wordt verwacht dat ik andermans opvattingen respecteer. Maar voor mij heeft respect te maken met

1. een vorm van etiquette (hypocriet respect)
2. een echt aanzien, eerbied of waardering

Met de eerste vorm praktiseer ik een vorm van cultureel, sociaal of moreel relativisme. Nu kan het nog zijn dat ik me vergis als ik vind dat mijn mening beter is, maar daarover dient dan gediscussieerd te worden. Mea culpa, ere wie ere toekomt, dan.

Met de tweede vorm kan ik mezelf er niet toe brengen A te respecteren. Blijkbaar ben ik intolerant. Ik ben er zeker niet onverschillig voor. Mijn mening is dat
als je oprecht respecteert, je iets niet kunt respecteren waarmee je niet akkoord gaat.

Stel dat je in je hoofd een overtuigend tegenargument kunt formuleren voor A. Kun je A dan nog steeds respecteren? Ik denk het niet. Het is wanneer iets waar is en waar blijft, dat het respectabel wordt. Wankennis is niet respectabel.

En dan rest nog de vraag of respect een recht is of een verdienste. Als het een recht is, vanwaar komt het dan en hoe ver moet het gaan? Als het een verdienste is, wat moet je dan doen om het te verdienen? Kun je levenloze dingen respecteren? Met andere woorden, kun je iets respecteren zonder daar iets voor terug te kunnen krijgen? Kampen we met vaag taalgebruik als we voor de zoveelste keer horen dat we iets moeten respecteren?